பெண் : { யாரோ இவன்
யாரோ இவன் என்
பூக்களின் வேரோ
இவன் என் பெண்மையை
வென்றான் இவன் அன்பானவன் } (2)
ஆண் : உன் காதலில்
கரைகின்றவன் உன்
பாா்வையில் உறைகின்றவன்
உன் பாதையில் நிழலாகவே
வருகின்றவன்
பெண் : என் கோடையில்
மழையானவன் என்
வாடையில் வெயிலானவன்
கண் ஜாடையில் என்
தேவையை அறிவான் இவன்
ஆண் : எங்கே உன்னை
கூட்டிச்செல்ல சொல்வாய்
எந்தன் காதில் மெல்ல
பெண் : என் பெண்மையும்
இளைப்பாறவே உன் மாா்பிலே
இடம் போதுமே
ஆண் : ஏன் இன்று
இடைவெளி குறைகிறதே
பெண் : மெதுவாக இதயங்கள்
இணைகிறதே
ஆண் : உன் கைவிரல்
என் கைவிரல் கேட்கின்றதே
பெண் : யாரோ இவன்
யாரோ இவன் என்
பூக்களின் வேரோ
இவன் என் பெண்மையை
வென்றான் இவன் அன்பானவன்
பெண் : உன் சுவாசங்கள்
எனைத் தீண்டினால் என்
நாணங்கள் ஏன் தோற்குதோ
ஆண் : உன் வாசனை
வரும் வேளையில் என்
யோசனை ஏன் மாறுதோ
பெண் : நதியினில் ஒரு
இலை விழுகிறதே
ஆண் : அலைகளில்
மிதந்தது தவழ்கிறதே
பெண் : கரைசேருமா உன்
கைசேருமா எதிா்காலமே
பெண் : எனக்காகவே
பிறந்தான் இவன் எனை
காக்கவே வருவான் இவன்
என் பெண்மையை வென்றான்
இவன் அன்பானவன்
பெண் : என் கோடையில்
மழையானவன் என் வாடையில்
வெயிலானவன் கண் ஜாடையில்
என் தேவையை அறிவான் இவன்
Female : {Yaaro ivan yaaro ivan
En pookalin vero ivan
En penmayayai vendraan ivan
Anbaanavan} (2)
Male : Un kadhalil karaigindravan
Un paarvayil uraigindravan
Un padhayil nizhalagavae
Varugindravan
Female : En kodayil mazhaiyanavan
En vaadayil veyilaanavan
Kann jaadayil en thevayai
Arivaan ivan
Male : Engae unnai kooti sella
Solvai endhan kadhil mella
Female : En penmayum ilaiparavae
Un marbilae idam podhumae
Male : Yen indru idaiveli kuraikiradhae
Female : Medhuvaaga idhayangal inaikiradhae
Male : Un kaiviral en kaiviral
Ketkindradhae
Female : Yaaro ivan yaaro ivan
En pookalin vero ivan
En penmayayai vendraan ivan
Anbaanavan
Female : Un swasangal ennai theendinaal
En naanangal yen thorkudho
Male : Un vaasanai varum velayil
En yosanai yen maarudho
Female : Nadhiyinil oru ilai vilukiradhae
Male : Alaigalil midhandhadhu thavalkiradhae
Female : Karai seruma un kai seruma
Edhirgaalamae
Female : Enkaagavae pirandhaan ivan
Ennai kaakavae varuvaan ivan
En penmayai vendraan ivan
Anbaanavan.
Female : En kodayil mazhaiyanavan
En vaadayil veyilaanavan
Kan jaadayil en thevayai
Arivaan ivan
Female: Who is he… who is he…
Is he the root of my flowers?
He conquered my womanhood—
He is a man full of love.
Male: In your love I melt…
In your eyes I freeze…
On your path, I come
As your shadow.
Female: In my summer, he is the rain…
In my fragrance, he is the sunshine…
In the corner of my eyes,
He understands my needs.
Male: Tell me softly
In my ears—
Where should I take you?
Female: For my womanhood
To rest softly—
Your chest is enough.
Male: Why is the distance
Shrinking today?
Female: Slowly… slowly…
Our hearts are joining.
Male: Your fingers
Are asking for my fingers.
Female: Who is he… who is he…
Is he the root of my flowers?
He conquered my womanhood—
He is a man full of love.
Female: When your breath
Touches me…
Why does my shyness lose?
Male: When your fragrance
Reaches me…
Why do my thoughts change?
Female: A leaf falls
Into the river…
Male: It floats and crawls
Along the waves…
Female: Will it reach the shore?
Will it reach your hand?
Only the future knows.
Female: He was born for me…
He will come to protect me…
He conquered my womanhood—
He is a man full of love.
Female: In my summer, he is the rain…
In my fragrance, he is the sunshine…
In the corner of my eyes,
He understands my needs.
Meaning of the song
Yaaro Ivan from the romantic thriller Udhayam NH4 is a tender, evocative duet celebrating the wonder of blossoming love and profound emotional intimacy. The song captures the delicate vulnerability of two lovers as physical and emotional distances dissolve. The lyricism employs rich nature imagery, portraying the lover as the unseen nourishing root of blooming flowers, unexpected summer rain providing relief, and warm sunlight countering the biting chill of winter winds. A striking metaphor compares the budding romance to a tender leaf drifting upon undulating river currents, questioning where fate and future currents might carry them. Culturally, the track highlights conventional nuances of affection and feminine shyness, where eye gestures convey unsaid needs and the lover's chest becomes the ultimate sanctuary for rest. Blending gentle curiosity with quiet certainty, the mood remains dreamy, soft, and soothing, framing love not merely as attraction, but as a mutual anchor offering protection, companionship, and soulful solace.
Difficult words and phrases
- வேர் (Ver): Root; used metaphorically to denote the nourishing, foundational source of one's flourishing emotions.
- வாடை (Vaadai): A cold northern wind or winter chill, representing harsh and desolate conditions.
- கண் ஜாடை (Kann jaadai): Subtle gestures, signals, or expressions made with the eyes to communicate wordlessly.
- இளைப்பாற (Ilaippaara): To rest, unwind, or seek respite and relief after wearying strain.
- இடைவெளி (Idaiveli): Gap, interval, or physical and emotional distance separating two people.
- நாணம் (Naanam): Traditional bashfulness, modesty, or shyness associated with romantic feelings.
- தவழ்கிறது (Thavazhkiradhu): Crawls or glides along gently, used here to describe a leaf floating softly upon rippling waves.